۱: Timed Static Standing Tests
تجهیزات مورد نیاز: کرونومتر یا ساعت دارای ثانیه شمار
از پوشش مناسب پای بیمار اطمینان حاصل کنید.
زمانی که بیمار قادر است وضعیت خود را حفظ کند را ثبت و یادداشت کنید (حداکثر ۳۰ ثانیه). همچنین میزان تاب خوردن بیمار (انحراف از خط میانی) را ثبت کنید (مشخص شود که این تاب خوردن خفیف، متوسط یا شدید بوده است).
روش و مراحل:
۱- پاها از همدیگر باز به عرض شانه (با چشمان باز/با چشمان بسته)
مقادیر نرمال در سالمند سالم:
با چشمان باز: ۳۰ ثانیه
با چشمان بسته: ۳۰ ثانیه
۲- پاها به هم چسبیده (با چشمان باز و با چشمان بسته، آزمون رومبرگ)
۳- پاها به اندازه عرض شانه باز (با چشمان باز و با چشمان بسته)
مقادیر نرمال در سالمند سالم:
با چشمان باز: ۴۸ ثانیه
با چشمان بسته: ۲۲ ثانیه
چنانچه آزمون در حالت پاشنه پای جلویی در برابر پنجه پای عقبی انجام شود مقدار نرمال آن با چشمان بسته این آزمون برابری می کند.
۴- ایستادن روی یک پا:
مقادیر نرمال در سالمند سالم (با متوسط سنی ۷۴):
با چشمان باز: ۱۴ ثانیه
با چشمان بسته: ۴ ثانیه
۲: Clinical Test of Sensory Interaction of Balance
آزمونی برای بررسی همکاری بین عناصر حسی دخیل در تعادل
جهت اطلاع از سیستم های حسی که سالمند بیشتر به آن وابسته است و همچنین توانایی سالمند در تجمیع این اطلاعات می توان از این شش آزمون استفاده کرد.
تجهیزات مورد نیاز: کرونومتر یا ساعت دارای ثانیه شمار، فوم تعادل متراکم، کلاهک برای حذف اطلاعات دیداری (Visual Conflict Dome)
روش و مراحل:
- · هر شش مرحله آزمون را نهایتا به مدت ۳۰ ثانیه انجام دهید.
- · هنگام انجام آزمون بیمار نباید کفش به پا داشته باشد.
- · هنگام انجام آزمون دست های بیمار باید در کنار بدنش قرار داشته باشد و پاهایش به اندازه طبیعی (حدودا ۱۰ سانتیمتر) از همدیگر فاصله داشته باشد. هرکدام از این آزمون ها را باید با حوصله برای بیمار توضیح داد و در صورت نیاز نحوه انجام را به وی نمایش داد.
- · به بیمار گفته می شود که تا جایی که می تواند تکان نخورد (حرکت نکند).
- · آزمونگر در کنار بیمار می ایستد و به وی توضیح می دهد که با فرمان “شروع” آزمون آغاز می گردد.
- · در صورتی که بیمار قبل از ثانیه سی ام نتواند تعادل خود را از دست بدهد می توان به او اجازه داد دو بار دیگر حرکت را انجام دهد و بهترین زمان عملکرد بیمار ثبت می گردد.
- · میزان حرکات بیمار برای حفظ تعادل باید ثبت گردد (کم، متوسط، و شدید)
حالت های شش گانه این آزمون:
۱- با چشم باز و روی سطح سفت و محکم.
همه حواس در این حالت درگیر هستند.
۲- با چشمان بسته و روی سطح سفت محکم.
با حذف سیستم بینایی می توان متوجه وابستگی احتمالی زیاد بیمار به این حس در حفظ تعادل شد.
۳- با پوشیدن کلاهک برای حذف اطلاعات دیداری بر روی سطح سفت محکم
باعث دریافت اطلاعات ناصحیح دیداری توسط بیمار می شود. چنانکه با تغییر وضعیت بیمار کلاهک نیز حرکت می کند و اطلاعات تناسبی با حرکت انجام شده ندارد. چنانچه بیمار قادر به تجمیع اطلاعات و نتیجه گیری صحیح از اطلاعات از ورودی های مختلف نباشد تعادل خود را از دست می دهد.
۴- ایستاده روی فوم تعادل با چشمان باز. فوم سفت با ضخامت حدود ۱۰ تا ۱۵ سانت.
در این حالت پیام های حس موقعیت (proprioception) حذف می شوند.
۵- ایستاده روی فوم با چشمان بسته.
با این آزمون می توان سلامت سیستم حلزونی (Vestibular) را چک کرد.
۶- با پوشیدن کلاهک برای حذف اطلاعات دیداری ایستاده بر روی فوم.
در این حالت اطلاعات نادرست از دو سیستم مخابره می شود و می توان با آن توانایی سیستم حلزونی در حفظ تعادل را آزمود.
مقادیر نرمال:
- · میزان جابه جایی بدن برای حفظ تعادل در سالمندان سالم تفاوت قابل توجهی با افراد بزرگسال جوان ندارد. تنها تفاوت در حالات ۵ و ۶ این ازمون می باشد (در هردوحالت پیام های مخابره شده از مفصل مچ پا و پیام های دیداری مختل یا حذف شده اند.)
- · در حالات ۵ و ۶ آزمون که ورودی های دیداری و حسی-بدنی کاهش یافته بودند، ۳۰ تا ۵۰ درصد سالمندان تعادل خود را در اولین کوشش از دست می دهند و احتیاج به یاری فرد کمکی دارند.
- · میزان جابه جایی برای حفظ تعادل در بزرگسالان جوان در حالات ۵ و ۶، چهل درصد بیش از حالت اول می باشد.